Het 'klassieke' materiaal voor houten blaasinstrumentenbouw van renaissance en barok. Europees buxus (buxus sempervirens) is een van de meest dichte en fijnste houtsoorten überhaupt en is geschikt voor het uitwerken van allerfijnste structuren. Instrumenten die uit buxus zijn vervaardigd hebben een heel briljant en tegelijkertijd warm klankbeeld.
Maar door de tamelijk kleine doorsnee van de stam en de vele takken en vergroeingen is het kiezen voor het juiste materiaal iets ingewikkelt voor de instrumentenbouwer. Kleine takken zijn aanvaardbaar en zijn - deskundig behandeld - geen probleem. Uit de historie zijn er veel instrumenten overgeleverd die zich hebben kromgetrokken. Deze vervorming kan door geschikte droogmethoden doorgaans worden voorkomen.
Door de grote 'vitaliteit', die er ook nog naar een lange bewaartijd is willen instrumenten van buxus graag zo gelijkmatig als mogelijk worden behandeld - niet te vochtig, niet te droog. Ook houden ze niet van abrupt klimaatwissel (er kunnen scheuren optreden!). Net als ieder prima donna stellen ze hoge eisen, die ze door hun schoonheid van klank meer dan vergoeden.
