Het hardste door mij gebruikte houtsoort staat vooral bekend door de klassieke houten blaasinstrumentenbouw - uit dit hout worden de meeste klarinetten en hobos gebouwd. Grenadil wordt vaak verwisselt met ebbenhout - net als dit is ebbenhout bijna helemaal zwart en zwaarder dan water, maar nog iets dichter en vaster en daarbij soepeler. Botanisch soortgelijk met palissander, komt het toch niet uit Zuidamerika waar de meeste soorten palissander afkomstig zijn, maar uit de Afrikaanse steppe.
Door de hoge gehalte van harts is grenadil tamelijk ongevoelig voor vocht en vervormt bijna niet. Door de dichte en harde oppervlakte hebben instrumenten uit grenadil een opvallende en krachtige klank, vaak een beetje hard. Dit hout is vooral geschikt voor barok-instrumenten, die gemaakt zijn voor een virtuoos spel. De stevigheid maakt het ook geschikt voor avant-garde speeltechniek.
De dichte oppervlakte met de hoge gehalte van harts en het hoge specifiek gewicht vergen vooral in koude ruimtes een goed opwarmen van het instrument, om condensvocht in de kernspleet te voorkomen. Verder heeft grenadil niet veel onderhoud nodig.
